Πέντε παράξενα πασχαλινά έθιμα από όλο τον κόσμο









Το Πάσχα γιορτάζεται διαφορετικά σε πολλά μέρη του κόσμου κυρίως όσον αφορά τα έθιμα που το συνοδεύουν. Δείτε παρακάτω πέντε παράξενα πασχαλινά έθιμα από όλο τον κόσμο που ίσως δεν γνωρίζετε…

1. Βερμούδες: Τη Μεγάλη Παρασκευή, στο βρετανικό υπερπόντιο έδαφος των Βερμούδων οι κάτοικοι πετάνε πολύχρωμους χαρταετούς, συμβολίζοντας την Ανάληψη του Χριστού στον ουρανό.

2. Λετονία: Το τσούγκρισμα των αυγών γίνεται διαφορετικά: Οι παίκτες δένουν τα ημιβρασμένα αυγά σε μια κλωστή και τα τσουγκρίζουν από απόσταση.



3. Ελβετία: Σε ολόκληρη τη χώρα και ιδιαίτερα στα μικρά χωριά, οι ντόπιοι μετατρέπουν τις βρύσες τους σε «πασχαλινά πηγάδια».


4. Φινλανδία: Τα πυροτεχνήματα κλέβουν την παράσταση. Σκοπός των πυροτεχνημάτων είναι να τρομάξουν τις μάγισσες που περιφέρονται ελεύθερες στο χρονικό διάστημα μεταξύ Μεγάλης Παρασκευής και Μεγάλου Σαββάτου.

5. Πολωνία: Tη Δευτέρα του Πάσχα λαμβάνει χώρα ένα περίεργο έθιμο, το λεγόμενο Smingus-dyngus, το οποίο εφαρμόζεται ήδη από τον 15ο αιώνα. Κατά την τέλεσή του τα αγόρια μπουγελώνουν τα κορίτσια.

newsbeast.gr

Η πόλη όπου οι κάτοικοι της πρέπει να είναι πάντα χαμογελαστοί βάση νόμου

Προφανώς και η ζωή δεν είναι μόνο χαρές, αυτό είναι το σίγουρο και επίσης σε κανέναν δεν αρέσει να νιώθει όλο άγχος, αγωνία και νεύρα. Είναι όμως και τα δυο φυσιολογικές καταστάσεις που εναλλάσσονται μέσα στην καθημερινότητα, σε ένα υγιές πλαίσιο.

Φυσικά, δεν υπάρχει τίποτα πιο ωραίο από ένα χαμόγελο απέναντι σου, μιας και αυτομάτως σου φτιάχνει την διάθεση και κάπως το βάρος που μπορεί να νιώθεις μικραίνει, έστω και για λίγο. Μια στιγμή άλλωστε αρκεί για να σου δώσει την αισιοδοξία που χρειάζεσαι.
Στο Μιλάνο ωστόσο, υπάρχει ένας νόμος, ο οποίος «επιβάλλει» στους κατοίκους του να είναι πάντα χαρούμενοι και χαμογελαστοί, με μοναδική εξαίρεση όταν πηγαίνουν σε κάποια κηδεία ή επίσκεψη σε κάποιον που είναι στο νοσοκομείο. Κατά τα άλλα, στις υπόλοιπες εξόδους και διαδρομές τους, θα πρέπει να δείχνουν κεφάτι, είναι δεν είναι πραγματικά.

Σε περίπτωση που μετά την πανδημία αποφασίσεις να ταξιδέψεις εκεί λοιπόν, έχε στο νου σου να παρατηρήσεις τους ανθρώπους γύρω σου και να δεις αν όντως τηρείται ο νόμος. Βέβαια το τι θα πάθει όποιος τον πραβιάσει δεν το ξέρουμε, αλλά ίσως να μην έχει και τόση σημασία αυτό γενικά.


e-radio

Σιβηρία: Τα μυστικά που κρύβονται στους τεράστιους κρατήρες

Οι επιστήμονες εξηγούν πώς δημιουργήθηκαν οι τεράστιοι κρατήρες στην τούνδρα της Σιβηρίας.


Ένας νέος τεράστιος κρατήρας εμφανίστηκε ξαφνικά στην τούνδρα της Σιβηρίας πέρυσι - μια ισχυρή έκρηξη αερίου μεθανίου που εκτόξευσε πάγο και βράχια εκατοντάδες μέτρα μακριά, άφησε μια κενή κυκλική ουλή στο άδειο και απόκοσμο τοπίο.

Ήταν η 17η τρύπα που εμφανίστηκε στην απομακρυσμένη χερσόνησο Yamal και Gyda στη Ρωσική Αρκτική από την πρώτη που εντοπίστηκε το 2013, εκπλήσσοντας τους επιστήμονες.

Οι κρατήρες πιστεύεται ότι συνδέονται με την κλιματική αλλαγή. Οι φωτογραφίες μέσω drone, η μοντελοποίηση 3D και η τεχνητή νοημοσύνη βοήθησαν να αποκαλυφθούν τα μυστικά τους.

«Ο νέος κρατήρας είναι μοναδικά καλά συντηρημένος, καθώς τα επιφανειακά νερά δεν είχαν συσσωρευτεί ακόμα στον κρατήρα όταν τον ερευνήσαμε, κάτι που μας επέτρεψε να μελετήσουμε έναν" φρέσκο "κρατήρα», δήλωσε στο αμερικανικό CNN ο Evgeny Chuvilin, επικεφαλής ερευνητής επιστήμονας στο Κέντρο αποκατάστασης υδρογονανθράκων του Ινστιτούτου Επιστήμης και Τεχνολογίας Skolkovo στη Μόσχα.
Ήταν επίσης η πρώτη φορά που οι ερευνητές μπόρεσαν να πετάξουν ένα drone σε έναν κρατήρα - φτάνοντας τα 10 έως 15 μέτρα κάτω από το έδαφος, επιτρέποντάς τους να συλλάβουν το σχήμα της υπόγειας κοιλότητας όπου είχε δημιουργήσει το μεθάνιο.

Ο Evgeny Chuvilin ήταν μέλος μιας ομάδας Ρώσων επιστημόνων που επισκέφθηκαν τον κρατήρα τον Αύγουστο του 2020. Τα ευρήματα της έρευνάς τους δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Geosciences την περασμένη εβδομάδα.Η κλιματική αλλαγή

Το drone τράβηξε περίπου 80 φωτογραφίες, επιτρέποντας στους ερευνητές να δημιουργήσουν ένα τρισδιάστατο μοντέλο του κρατήρα, ο οποίος έχει βάθος 30 μέτρα.

Ο συγγραφέας της μελέτης Igor Bogoyavlensky, του Ινστιτούτου Ερευνών Πετρελαίου και Φυσικού Αερίου της Ρωσικής Ακαδημίας Επιστημών, ήταν ο πιλότος του drone και είπε ότι έπρεπε να ξαπλώσει στην άκρη του κρατήρα και να κρεμάσει τα χέρια του πάνω από την άκρη για να ελέγξει το drone. «Τρεις φορές πλησιάσαμε, αλλά καταφέραμε να πάρουμε τα δεδομένα για το 3D μοντέλο», είπε.

Το μοντέλο, το οποίο έδειξε ασυνήθιστα σπήλαια στο κάτω μέρος του κρατήρα, επιβεβαίωσε σε μεγάλο βαθμό αυτό που οι επιστήμονες είχαν υποθέσει:

Το αέριο μεθανίου δημιουργείται σε μια κοιλότητα στον πάγο, προκαλώντας ένα ανάχωμα να εμφανίζεται στο επίπεδο του εδάφους. Το ανάχωμα μεγαλώνει σε μέγεθος πριν προκαλέσει έκρηξη, εκτοξεύοντας πάγο και άλλα συντρίμμια, και αφήσει πίσω του τον τεράστιο κρατήρα.

Αυτό που εξακολουθεί να είναι ασαφές είναι η πηγή του μεθανίου. Θα μπορούσε να προέρχεται από βαθιά στρώματα μέσα στη Γη ή πιο κοντά στην επιφάνεια - ή από τον συνδυασμό αυρών των δύο.

Το μόνιμα παγωμένο έδαφος είναι μια τεράστια φυσική δεξαμενή μεθανίου, ένα ισχυρό αέριο του φαινομένου του θερμοκηπίου πολύ πιο αποτελεσματικό από το διοξείδιο του άνθρακα στην παγίδευση θερμότητας και στη θέρμανση του πλανήτη.

Τα θερμότερα καλοκαίρια - η Αρκτική θερμαίνεται δύο φορές γρηγορότερα από τον παγκόσμιο μέσο όρο - έχουν αποδυναμώσει το στρώμα του μόνιμου παγωμένου εδάφους, το οποίο λειτουργεί ως καπάκι, καθιστώντας ευκολότερη τη διαφυγή αερίου. Ορισμένοι εμπειρογνώμονες εκτιμούν ότι τα εδάφη στην περιοχή του μόνιμου πάγου διατηρούν διπλάσιο άνθρακα από την ατμόσφαιρα, καθιστώντας την περιοχή εξαιρετικά σημαντική για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

«Η κλιματική αλλαγή, φυσικά, έχει αντίκτυπο στην πιθανότητα εμφάνισης κρατήρων εκρήξεως αερίου στο μόνιμο παγωμένο έδαφος της Αρκτικής», δήλωσε ο Evgeny Chuvilin. Με τη χρήση δορυφορικών εικόνων, οι ερευνητές μπόρεσαν επίσης να εντοπίσουν πότε σχηματίστηκε ο κρατήρας. Πιστεύουν ότι το ανάχωμα εξερράγη κάποια στιγμή μεταξύ 15 Μαΐου και 9 Ιουνίου 2020. Ο κρατήρας εντοπίστηκε για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια πτήσης με ελικόπτερο στις 16 Ιουλίου 2020.

Η χρονική στιγμή δεν ήταν τυχαία. «Αυτή είναι η εποχή του έτους που όταν υπάρχει μεγάλη εισροή ηλιακής ενέργειας, η οποία προκαλεί το λιώσιμο του χιονιού και το ανώτερο στρώμα του εδάφους θερμαίνεται, τότε προκαλεί αλλαγές στις ιδιότητες και τη συμπεριφορά τους» πρόσθεσε ο Evgeny Chuvilin.

Ενώ αυτοί οι κρατήρες έχουν εμφανιστεί σε μια πολύ αραιοκατοικημένη περιοχή, ενέχουν κινδύνους για τους αυτόχθονες πληθυσμούς και για τις υποδομές πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Οι τρύπες βρίσκονται συνήθως τυχαία κατά τη διάρκεια πτήσεων με ελικόπτερο ή από βοσκούς ταράνδων.  


e-daily

Παράξενα πλάσματα ανακαλύφθηκαν τυχαία κάτω από τους θαλάσσιους πάγους της Ανταρκτικής

Βαθιά κάτω από τις παγονησίδες της Ανταρκτικής υπάρχει περισσότερη ζωή από ό,τι ανέμεναν οι επιστήμονες, οι οποίοι ανακάλυψαν τυχαία την ύπαρξη περίεργων και άγνωστων έως τώρα στατικών ζώων, παρόμοιων με τους σπόγγους, να βρίσκονται προσκολλημένα στα βράχια του βυθού.
Η ανακάλυψη έγινε στη διάρκεια μιας εξερεύνησης, όταν -για άλλο λόγο- οι επιστήμονες τρύπησαν τους πάγους σε βάθος 900 μέτρων στη νοτιοανατολική Θάλασσα Γουέντελ. Σε απόλυτο σκοτάδι και σε θερμοκρασίες μείον 2,2 βαθμών Κελσίου, πολύ λίγα ζώα έχουν ποτέ βρεθεί.

Οι ερευνητές από τέσσερις χώρες (Βρετανία, Αυστραλία. Ν.Ζηλανδία, ΗΠΑ) έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο περιοδικό "Frontiers in Marine Science". Ο επικεφαλής επιστήμων δρ Χάου Γκρίφιθς της Βρετανικής Ανταρκτικής Αποστολής δήλωσε ότι «η ανακάλυψη είναι ένα από αυτά τα τυχαία περιστατικά που ωθούν τις ιδέες μας σε διαφορετική κατεύθυνση και μας δείχνουν ότι η θαλάσσια ζωή στην Ανταρκτική είναι απίστευτα ιδιαίτερη και εντυπωσιακά προσαρμοσμένη σε ένα παγωμένο κόσμο».

«Η ανακάλυψη μας εγείρει πολλά περισσότερα ερωτήματα από όσα απαντά, όπως πώς βρέθηκαν εκεί κάτω. Τι τρώνε, πόσο καιρό βρίσκονται εκεί και πόσο συχνή είναι η ύπαρξη τους στο βυθό. Είναι άραγε τα ίδια είδη που βλέπουμε έξω από τις παγονησίδες ή ένα νέο είδος; Και τι θα συμβεί σε αυτές τις κοινότητες αν η παγονησίδα καταρρεύσει;», πρόσθεσε.

Οι επιπλέοντες πάγοι πέριξ της Ανταρκτικής αποτελούν το μεγαλύτερο ανεξερεύνητο οικοσύστημα στο Νότιο Ωκεανό. Καλύπτουν μια έκταση άνω του ενάμισι εκατομμυρίου τετραγωνικών χιλιομέτρων, όμως μόνο μια περιοχή όσο ένα γήπεδο του τένις έχει μελετηθεί μέχρι σήμερα μέσω οκτώ παγοτρήσεων που έχουν γίνεi. Προηγούμενες μελέτες είχαν βρει κάτω από τις ανταρκτικές παγονησίδες μερικά μικρά ψάρια, σκουλήκια, μέδουσες και κριλ.

Μέχρι στιγμής οι επιστήμονες έχουν μόνο βιντεοσκοπήσει τα παράξενα πλάσματα που ανακάλυψαν και δεν έχουν ακόμη τα κατάλληλα μέσα για να συλλέξουν δείγματα των οργανισμών αυτών, κάτι καθόλου εύκολο σε τέτοιο βάθος στη συγκεκριμένη περιοχή. «Για να απαντήσουμε τα ερωτήματα μας, πρέπει να βρούμε ένα τρόπο να φθάσουμε κοντά σε αυτά τα ζώα και στο περιβάλλον τους, που βρίσκεται κάτω από 900 μέτρα πάγου, 260 χιλιόμετρα μακριά από τα πλοία όπου βρίσκονται τα εργαστήρια μας. Αυτό σημαίνει ότι, ως πολικοί επιστήμονες, θα πρέπει να βρούμε νέους και καινοτόμους τρόπους», δήλωσε ο Γκρίφιθς.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Σύμπαν 25: Ένα από τα πιο τρομακτικά πειράματα της ιστορίας


Το 1968, ο δρ. Τζον Κάλχουν από το Εθνικό Ινστιτούτο Ψυχικής Υγείας του Μέριλαντ, αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα, στο οποίο θα αποδεικνυόταν το τι θα συνέβαινε πιθανά, σεν έναν κόσμο με υπερπληθυσμό.

Έτσι, πήρε ένα κουτί και έβαλε μέσα τέσσερα λευκά ποντίκια, ενώ το ονόμασε «Σύμπαν 25». Αυτός ήταν ο λεγόμενος «Παράδεισος των ποντικιών» και έμοιαζε σαν ένας χώρος με δωμάτια, όπου υπήρχε άφθονο νερό, φαγητό αλλά και αρκετό μέρος για να ζήσουν εκεί τα ποντίκια. Στην αρχή ήταν τέσσερα, μετά έγιναν οχτώ και ο πληθυσμός τους συνέχιζε να αυξάνεται, όμως 315 μέρες μετά, παρατηρήθηκε μείωση πληθυσμού.



Όταν ο αριθμός των ποντικιών έφτασε στα 600, άρχισε να παρατηρείται μια ιεραρχία μεταξύ τους και εμφανίστηκαν οι λεγόμενοι «άθλιοι». Τα μεγαλύτερα ποντίκια έκαναν επιθέσεις σε αυτήν την ομάδα, με αποτέλεσμα πολλά αρσενικά να καταρρέουν ψυχολογικά.


Ως συνέπεια, δεν μπορούσαν να προστατεύσουν τα θηλυκά ποντίκια και αυτά με την σειρά τους, επιτίθονταν στα μικρά τους. Παράλληλα, τα θηλυκά έγιναν πιο επιθετικά γενικά και μειώθηκε η διάθεση αναπαραγωγής.

Στη συνέχεια, δημιουργήθηκε μια κατηγορία που ονομάστηκε «όμορφα ποντίκια» και τα οποία, αρνούνταν να ζευγαρώσουν με τα θηλυκά ή να πολεμήσουν για τον χώρο τους και το μόνο που τα ένοιαζε ήταν το φαγητό και ο ύπνος.
Έφτασε μια στιγμή, που η πλειοψηφία του πληθυσμού των ποντικιών του πειράματος, αποτελούταν από «όμορφα αρσενικά» και «απομονωμένα θηλυκά» ποντίκια.

Περνώντας ο καιρός, η θνησιμότητα στα νεαρά ποντίκια έφτασε στο 100% και η αναπαραγωγή στο 0%, ενώ ανάμεσα στα υπό εξαφάνιση ποντίκια αυξήθηκε ο κανιβασλισμός, παρά το γεγονός ότι είχαν φαγητό. Το τελευταίο ποντίκι του πειράματος, πέθανε την 1.780η ημέρα, ενώ ο Κάλχουν επενέλαβε το πείραμα άλλες 25 φορές με το αποτέλεσμα να μένει το ίδιο.

Το επιστημονικό έργο του Κάλχουν χρησιμοποιήθηκε ως μοντέλο ερμηνείας της κοινωνικής κατάρρευσης και η έρευνά του λειτουργεί ως άξονας μελέτης της αστικής κοινωνιολογίας και της ψυχολογίας.


 e-daily

                                                                 Η πόλη όπου δεν επιτρέπεται να πεθάνεις






Στη Νορβηγία υπάρχει μια μικρή πόλη που για όμοια της δεν έχεις ακούσει ποτέ ξανά. Μετρά μόλις 2.000 κατοίκους και όλοι τους υπακούν στο νόμο για την «απαγόρευση του θανάτου».

Το Λογκιαρμπίεν, αποτελεί ένα από τα βορειότερα κατοικημένα σημεία το πλανήτη και ο ήλιος εκεί κάνει πολλούς μήνες για να φανεί. Μπορεί για εσένα αυτό να ακούγεται εφιαλτικό, όμως οι κάτοικοι του έχουν συνηθίσει να ζουν και η συνθήκη αυτή για εκείνους είναι κάτι φυσιολογικό.

Όμως, έχουν όλοι τους μια συνήθεια που θα σε κάνει να παραξενευτείς, μιας και όλοι τους κουβαλούν συνέχεια όπλα μαζί τους, αφού δεν είναι απίθανο να έρθουν αντιμέτωποι με μια πολική αρκούδα, ανά πάσα στιγμή. Όσο για το κλίμα που επικρατεί εκεί, μιλάμε για πολύ κρύο και πολύ χιόνι, κάτι που οδήγησε στην ανάπτυξη ενός ειδικού οδικού δικτύου για snowmobiles.


Οι δρόμοι στο Λογκιαρμπίεν δεν έχουν ονόματα, αλλά μόνο αριθμούς και η πόλη διαθέτει το δικό της πανεπιστήμιο, που έχει περίπου 300 φοιτητές.

Την περίοδο της νύχτας, οι κάτοικοι πηγαίνουν στις δουλειές τους φορώντας φως στο κεφάλι, και συχνά απολαμβάνουν το Βόρειο Σέλας στον ουρανό, ενώ το καλοκαίρι που η μέρα διαρκεί για μήνες, οι μεταμεσονύχτιες έξοδοι γίνονται με το φως του ήλιου.

Πρόκειται για μια πόλη που γεννήθηκε από και για τη βιομηχανία εξόρυξης, τον περασμένο αιώνα, αποτελεί όμως και έναν γνωστό πόλο έξης για τους τουρίστες παγκοσμίως, αρκετοί από τους οποίους φτάνουν εκεί με κρουαζιερόπλοια.

Μεταξύ των νόμων που έχει όμως το μέρος, ο πιο παράξενος είναι αυτός που αφορά τη λεγόμενη «απαγόρευση του θανάτου», η οποία για τους κατοικούς του έχει μια άκρως φυσιολογική εξήγηση. Στην ουσία δεν απαγορεύεται ακριβώς ο θάνατος, κάτι που θα ήταν αδύνατο αντικειμενικά, αλλά αποφεύγεται να συμβεί εκεί και για αυτό λαμβάνονται και μέτρα για να συμβεί σε πιο κατάλληλα σημεία. Λίγο οι πολικές αρκούδες, λίγο το ψύχος, οι κίνδυνοι για να συμβεί κάποιο θανατηφόρο ατύχημα είναι αρκετοί. Επίσης, στην πόλη απαγορεύονται οι γάτες, ενώ επιβάλλεται και περιορισμός στην κατανάλωση αλκοόλ και κάθε κάτοικος μπορεί να προμηθευτεί μια συγκεκριμένη ποσότητα ανά μήνα.

Το παραπάνω γεγονός, συνδέεται και με το ότι δεν υπάρχει κάποια επιλογή ταφής στο εν λόγω μέρος και οι κάτοικοι που βρίσκονται σε τελικό στάδιο μεταφέρονται στο Όσλο, για να ζήσουν εκεί τις τελευταίες ημέρες της ζωής τους. Τέλος, ακόμα κι αν κάποιος έχει περάσει όλη τη ζωή του στο Λογκιαρμπίεν, δεν μπορεί να ταφεί εκεί.


Πήγε μια βόλτα στο δάσος και γύρισε...πλούσιος

Για όσους δεν πιστεύουν στη τύχη και στη μοίρα έρχονται κάθε τόσο κάποιες ιστορίες που σε βάζουν σε σκέψεις γύρω από την εύνοια που έχουν κάποιοι. Ένας Βρετανός είδε το τραπεζικό του λογαριασμό να γεμίζει με 1,1 εκατ. στερλίνες, απλά επειδή σκόνταψε στο κατάλληλο σημείο.

Ο συνηθισμένος Βρετανός βγήκε για περίπατο στο δάσος και ενώ παρατηρούσε ένα σμήνος πουλιών έπεσε πάνω σε σεντούκι, που μέσα έκρυβε έναν αμύθητο θησαυρό.

Ο Βρετανός που θέλει να διατηρήσει την ανωνυμία του για ευνοήτους λόγους, όταν ξέθαψε και άνοιξε το σεντούκι, αντίκρυσε χιλιάδες χρυσά νομίσματα, που αργότερα οι αρχιαολόγοι το χρονολόγησαν ότι έχουν 2000 χρόνια ιστορία.
Πρόκειται για κέλτικα νομίσματα και ήδη έχουν μεταφερθεί σε ασφαλή μέρος και ο τυχερός Βρετανός έχει λάβει την αμοιβή του, από το υπουργείο Πολιτισμού της Βρετανίας.



NEWBEAST