ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Nτοκιμαντέρ «Πρέσπα – Σταγόνες υδάτινων κόσμων» της Ανδρονίκης Χριστάκη

Το ντοκιμαντέρ «Πρέσπα - Σταγόνες Υδάτινων κόσμων», σε σκηνοθεσία της Ανδρονίκης Χριστάκη, προβάλλει τη φύση, την ιστορία και τον πολιτισμό της περιοχής, συνδυάζοντας αφηγήσεις κατοίκων, διαδρομές σε ιστορικά μονοπάτια και μεγαλειώδεις εικόνες χριστιανικής έκφρασης και κατάνυξης. 

Ακολουθώντας πάντα μία κινηματογραφική λογική, καταγράφει τη σύγχρονη ζωή, τις καινοτόμες ιδέες, τις πρωτοβουλίες των τοπικών οργανώσεων και τις διαδικασίες που ακολουθούνται για την παραγωγή τοπικών προϊόντων και υπηρεσιών τόσο για τους κατοίκους της περιοχής αλλά και για τους ταξιδιώτες που επισκέπτονται τις Λίμνες.… και στην Πρεσλάβα στάθηκε, κ΄ήρθε κι από την Πρέσπα, τον τόπο το νησόχτιστο και σα ζωγραφισμένο, στη λίμνη την αξέχαστη με τα δασά λιβάδια, με τα μεγάλα τα βουνά τα λογγωμένα γύρω.

Η φλογέρα του βασιλιά Γ΄, Κωστής Παλαμάς

Βορειοδυτικά σύνορα. Μικρή και Μεγάλη Πρέσπα. Μία τριεθνής λιμναία περιοχή μοιρασμένη ανάμεσα στην Ελλάδα, την Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία. Ένας τόπος που μοιάζει με ψηφιδωτό. Με ιστορία από την αρχαιότητα και το Βυζάντιο μέχρι τον μακεδονικό αγώνα, τους βαλκανικούς πολέμους, τον 1ο και τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο και λίγο αργότερα τον σπαρακτικό εμφύλιο. Με έντονη την παρουσία του Θεού, με εκκλησίες, με ασκηταριά, με εικόνες να γίνονται ένα με τους βράχους. Μία εύφορη γη που φιλοξενεί εκατοντάδες είδη πουλιών, πλούσια βλάστηση, χιλιάδες είδη φυτών κι ένας κόσμος, δραστήριος, ζωντανός και αισιόδοξος που ψάχνει και δημιουργεί το αύριο μέρα με τη μέρα.

 Ένα μοναδικό οικοσύστημα με παγκόσμια αναγνώριση. Προστατευόμενο από ελληνικές και διεθνείς οργανώσεις με διεθνείς, διακρατικές συνθήκες. Και τέλος, ένα τοπίο ιδιαίτερου κάλλους που φέρνει αντιμέτωπο το υδάτινο στοιχείο με τους ορεινούς όγκους που το περιβάλλουν. Όπου κι αν κοιτάξεις πράσινο και μπλε και άσπρο και καφέ και κόκκινο. Φύση και χώρα και νερό παίζουν ένα παιχνίδι χρωμάτων που συνεχίζεται αδιάκοπα όλες τις εποχές του χρόνου.


Η Παραγωγή είναι της Fimi Culture με έδρα τη Φραγκφούρτη, Γερμανία.

Ταυτότητα Ντοκιμαντέρ:

Επιμέλεια κειμένου : Δημήτρης Καρασάββας, Ανδρονίκη Χριστάκη
Σκηνοθεσία : Ανδρονίκη Χριστάκη
Αφήγηση : Στέλλα Φυρογένη
Διεύθυνση Φωτογραφίας : Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Μοντάζ : Δημήτρης Κωνσταντίνου-Hautecoeur
Μουσική επιμέλεια : Ανδρονίκη Χριστάκη
Εταιρία Παραγωγής : Fimi Culture

Διάρκεια: 52 λεπτά

Αυτές ήταν πληροφορίες, μετά ήρθε η επίσκεψη και μαζί της και η γνώση, η προσωπική επαφή και η εμπειρία. Και εκεί κάπου γεννήθηκε η ιδέα για τη δημιουργία ενός οδοιπορικού στη χώρα της Πρέσπας.

Το ντοκιμαντέρ για λόγους οπτικής ποιότητας και συνδυασμένων χρήσεων, παράγεται με την τεχνική 4Κ και φιλοδοξεί να προβληθεί σε φεστιβάλ στην Ελλάδα και στο εξωτερικό καθώς και σε τηλεοπτικά κανάλια στην Ευρώπη.

Η Παραγωγή είναι της Fimi Culture με έδρα τη Φραγκφούρτη, Γερμανία.

Ο καρχαρίας από τα «Σαγόνια του Καρχαρία» στο μουσείο των Όσκαρ



Σχεδόν μισό αιώνα αφότου τρομοκρατούσε τους λουόμενους στα «Σαγόνια του Καρχαρία», το ομοίωμα του καρχαρία μήκους σχεδόν 8 μέτρων έφθασε στο πολυαναμενόμενο μουσείο των Όσκαρ, στο Λος Άντζελες, μεταδίδει το Γαλλικό Πρακτορείο.

«Ο Μπρους ο καρχαρίας», όπως βαπτίστηκε σύμφωνα με τον δικηγόρο του σκηνοθέτη Στίβεν Σπίλμπεργκ, Μπρους Ράμερ, αιωρείται πλέον σε ύψος 9 μέτρων από το πάτωμα, στον τρίτο όροφο του μουσείου, που αναμένεται να ανοίξει στις 30 Απριλίου του 2021.

Ο καρχαρίας είναι το τελευταίο μοντέλο που δημιουργήθηκε για τα γυρίσματα της ταινίας του 1975. Καθώς τα σαγόνια του, πλάτους άνω του ενάμιση μέτρου, δεν περνούσαν από τις πόρτες του ασανσέρ του μουσείου, χρειάστηκε να περάσει το ομοίωμα από το παράθυρο, με τη βοήθεια γερανού.

«Είναι το τέλος ενός μακρύ ταξιδιού για τον Μπρους, από τότε που τον αποκτήσαμε το 2016 και δεν θα μπορούσαμε να είμαστε πιο ευτυχισμένοι καθώς τον υποδεχόμαστε στο νέο του σπίτι», είπε ο πρόεδρος του μουσείου Μπιλ Κράμερ.

Με βάρος άνω του μισού τόνου, ο Μπρους είναι προς το παρόν το πιο επιβλητικό έκθεμα της συλλογής του μουσείου των Όσκαρ, που θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα διάσημα κόκκινα παπούτσια της Τζούντι Γκάρλαντ στον «Μάγο του Οζ» ή την κάπα του Δράκουλα που φορούσε ο Μπέλα Λουγκόσι στην ταινία του 1931.

Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν στα ερείπια της Πομπηίας τα λείψανα ενός πλούσιου κι ενός σκλάβου


Αρχαιολόγοι ανακάλυψαν τα πολύ καλά διατηρημένα λείψανα δύο ανδρών που κάηκαν ζωντανοί κατά την έκρηξη του ηφαιστείου, το οποίο κατέστρεψε ολοσχερώς την αρχαία πόλη της Πομπηίας το 79 μΧ, ανακοίνωσε σήμερα Σάββατο 21 Νοεμβρίου ο υπουργός Πολιτισμού της χώρας.

Ο ένας εξ αυτών ήταν πιθανόν ένας άνδρας υψηλού στάτους, ηλικίας μεταξύ 30 και 40 ετών, που έφερε ίχνη ενός μάλλινου μανδύα κάτω από τον λαιμό του.

Ο δεύτερος, πιθανόν ηλικίας 18-23 ετών, ήταν ντυμένος με έναν χιτώνα και είχε αρκετούς σπασμένους σπονδύλους, κάτι που δείχνει πως ήταν σκλάβος, ο οποίος έκανε βαριές δουλειές.

Τα λείψανα βρέθηκαν στην Τσίβιτα Τζιουλιάνα, 700 μέτρα βορειοδυτικά του κέντρου της αρχαίας Πομπηίας, σε έναν υπόγειο θάλαμο στην περιοχή των ανασκαφών σε μια έπαυλη.

Τα δόντια και τα οστά των ανδρών διατηρήθηκαν και τα κενά από τα μαλακά μόριά τους γεμίστηκαν με γύψο, τον οποίο άφησαν να σκληρύνει, για να αποκαλυφθεί το περίγραμμα του σώματός τους.

«Τα δύο θύματα πιθανόν αναζητούσαν καταφύγιο, όταν παρασύρθηκαν από το πυροκλαστικό ρεύμα στις περίπου 9 το πρωί», δήλωσε ο Μάσιμο Οσανά, ο διευθυντής του αρχαιολογικού χώρου.

«Ο θάνατός τους επήλθε από θερμικό σοκ, όπως δείχνουν τα σφιγμένα πόδια και χέρια τους».

Σε μια ανακοίνωση, ο υπουργός Πολιτισμού Ντάριο Φραντσετσίνι είπε ότι η ανακάλυψη υπογραμμίζει το στάτους της Πομπηίας ως ένα «απίστευτο μέρος για έρευνα και μελέτη».

Παναγία Μεσοσπορίτισσα: Ένα έθιμο που συναντά την αρχαιότητα

Ένα έθιμο με πανάρχαιες ρίζες αναβιώνει κάθε χρόνο στις 20 Νοεμβρίου στην Ελευσίνα, στον ιερό τόπο των Ελευσίνιων Μυστηρίων, όπου από τη Μυκηναϊκή Εποχή έως το τέλος του 4ου αι. μΧ λατρευόταν συνεχώς η θεά Δήμητρα, θεά της ανανέωσης της φύσης και της βλάστησης των σιτηρών.

Πρόκειται για το έθιμο με τα πολυσπόρια, που πραγματοποιείται την παραμονή των Εισοδίων της Θεοτόκου, στο μεταβυζαντινό εκκλησάκι της Παναγίας Μεσοσπορίτισσας με πρωτοβουλία του Λαογραφικού Συλλόγου Ελευσίνας «Το Αδράχτι». Η εκκλησία δεσπόζει στον λόφο εντός του αρχαιολογικού χώρου -συγκεκριμένα πάνω από το αρχαίο Τελεστήριο, το εστιακό σημείο αναφοράς της λατρείας στη θεά- κι έχει χτιστεί πάνω στα ερείπια παλαιότερου χριστιανικού ναού.

Την ημέρα αυτή, οι γυναίκες της πόλης βράζουν στα σπίτια τους όσπρια (όπως ρεβίθια, φασόλια και φακές), αλλά και στάρι, αναβιώνοντας την αγροτική παράδοση που ήθελε ο καθένας να βράζει ό,τι παρήγαγε. Κατόπιν, τα πηγαίνουν στο Λαογραφικό Μουσείο, όπου μέσα σε ένα καζάνι γίνεται η «σύβραση», δηλαδή το βράσιμο όλων των παραπάνω μαζί με πετιμέζι, ρόδι και σταφίδες.

Κατόπιν το τελικό προϊόν, δηλαδή τα «πολυσπόρια», μοιράζεται σε πλαστικά ποτηράκια και μετά τον Εσπερινό (γύρω στις 5 το απόγευμα) διανέμεται στον κόσμο που έχει ανέβει στην εκκλησία για να παρακολουθήσει την εορταστική λειτουργία, προσκομίζοντας άρτους και πρόσφορα για τον εορτασμό της Παναγίας της Μεσοσπορίτισσας.

sansimera.gr

Η «Αποκάλυψη» σε σκηνοθεσία Θάνου Παπακωνσταντίνου στο Ψηφιακό Κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση

Την Κυριακή 22 Νοεμβρίου συντονιστείτε στο Ψηφιακό Κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση για τη ζωντανή YouTube πρεμιέρα της παράστασης του Θάνου Παπακωνσταντίνου.

«Όποιος έχει αυτιά, ας ακούσει.» Έρχεται η Αποκάλυψη του Ιωάννη. Η συντέλεια του κόσμου ως προφητεία, όραμα ή, μήπως, μανιφέστο εξέγερσης, σε μια παράσταση πιο επίκαιρη από ποτέ.

Η απόσταση συνεχίζει να μας ενώνει στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση και επιμένουμε να βρίσκουμε νόημα ακόμη και σε μια εποχή Αποκάλυψης. Η Δευτέρα Παρουσία, οι Τέσσερις Καβαλάρηδες, οι Επτά Σφραγίδες, ο Αμνός του Θεού, ο 666, σε ένα από τα πιο επιδραστικά και δυσερμήνευτα κείμενα στην ιστορία της ανθρωπότητας μεταμορφώνεται σε μια σύγχρονη σκηνική τελετουργία για να μας θυμίσει πως κάθε τέλος ίσως είναι μια νέα αρχή.

Η Αποκάλυψη του Ιωάννη εξάπτει τη φαντασία των ανθρώπων από τον 1ο αιώνα μ.Χ. Έδωσε πνοή σε ουτοπίες, δυστοπίες και επαναστατικά κινήματα. Ιερή προφητεία; Εσχατολογικό κήρυγμα; Μήνυμα προσμονής, πίστης και ελπίδας σε ένα καλύτερο μέλλον; Οπωσδήποτε, πάντως, μια κοσμογονική κατάθεση και μια δυσοίωνη φαντασμαγορία που αποτελεί πηγή έμπνευσης για τον Θάνο Παπακωνσταντίνου, τον σκηνοθέτη της νεότερης γενιάς, ο οποίος με ιδιοσυγκρασιακή εικαστική ματιά σκύβει πάνω σε ένα από τα πιο επιδραστικά κείμενα στην ιστορία της ανθρωπότητας και επισημαίνει:

«Ο μύθος της Αποκάλυψης είναι σαν μια παραβολή των αέναων μεταμορφώσεων της πίστης των ανθρώπων σε έναν καλύτερο κόσμο που έρχεται». Ο κόσμος αυτός που έχει ζήσει εποχές ελπίδας και καταστροφής μέχρι να φτάσει στον σημερινό, από τους Πρωτοχριστιανούς έως τον Γερμανικό Εθνικοσοσιαλισμό και από τον Ισλαμικό εξτρεμισμό έως τη Γαλλική Επανάσταση, «δεν μιλά μόνο για την καταστροφή αλλά και για την καταστροφή της καταστροφής», όπως αναφέρει ο γιατρός, θεολόγος, πολιτικός ακτιβιστής Σάββας Μιχαήλ στο πρόγραμμα της παράστασης.

Η Αποκάλυψη έκανε πρεμιέρα τον Οκτώβριο του 2019 στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης. Την αποκάλεσαν «συνομιλία με τον μυστικό βυθό της ύπαρξης», «παράσταση- τελετουργία», «ατόφια, απόκοσμη εμπειρία ενός κοντινού μας, “άλλου” κόσμου», «υποβλητική και επιβλητική», «οπτικοακουστικό μεγαλείο, υπερθέαμα συγκλονιστικών διαστάσεων», «εικαστική φαντασμαγορία», «μουσείο ιδεών και συναισθημάτων». Στην Αποκάλυψη ίσως δείτε θραύσματα του παρελθόντος και του παρόντος, αλλά κυρίως του μέλλοντος. Μπορούμε από το σκοτάδι να φτάσουμε στο φως;

Η παράσταση θα είναι διαθέσιμη στο ψηφιακό κανάλι του Ιδρύματος Ωνάση έως τις 30 Δεκεμβρίου 2020.

Live YouTube premiere: Κυριακή 22 Νοεμβρίου | 21:00

Με ελληνικούς και αγγλικούς υπότιτλους

Διάρκεια: 93'

Δείτε την παράσταση στο λινκ: https://youtu.be/bj6kdOUfwf8

Συντελεστές:

Σύλληψη & Σκηνοθεσία: Θάνος Παπακωνσταντίνου
Μετάφραση: Μιχαήλα Πλιαπλιά
Σκηνικά & Κοστούμια: Νίκη Ψυχογιού
Μουσική Σύνθεση & Προγραμματισμός Ηλεκτρονικών: Πάνος Ηλιόπουλος
Μουσική Επιμέλεια & Διεύθυνση, εκκλησιαστικό όργανο: Μάρκελλος Χρυσικόπουλος
Σχεδιασμός Κίνησης: Νάντη Γώγουλου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Χριστίνα Θανάσουλα
Γλυπτική: Αλέκος Μπουρελιάς
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Αγγελοπούλου
Οργάνωση – εκτέλεση παραγωγής: Φόρμιγξ

Ερμηνεύουν: Αλεξία Καλτσίκη, Μαριάννα Δημητρίου, Καλλιόπη Σίμου, Ελένη Μολέσκη, Κλεοπάτρα Μάρκου, Θανάσης Δόβρης, Σωτήρης Τσακομίδης, Μάριος Παναγιώτου, Μιλτιάδης Φιορέντζης, Γιώργος Δικαίος

Συμμετέχουν οι μουσικοί: Θοδωρής Βαζάκας (κρουστά), Κώστας Γάτσιος (κλαρινέτο, μπάσο κλαρινέτο), Αλέξης Καραϊσκάκης (τσέλο), Σπύρος Μοσχονάς (τρομπόνι), Ελευθερία Τόγια (βιόλα), Δημήτρης Τίγκας (κοντραμπάσο), Κώστας Τσιώλης (ηλεκτρονικά)

Συμμετέχουν: Παντελής Καλογεράκης, Κωνσταντίνα Κάλτσιου, Λουκάς Κυριαζής, Μαρία Μαντά, Γιάννης Μπάτσης, Γρηγορία Οικονομάκη, Ραφαήλ Σιδηρόπουλος, Κωνσταντίνα Σκανδάλη, Δημήτρης Χαραλαμπόπουλος, Εύη Χρόνη και τα παιδιά: Κωσταντίνος Τσακομίδης, Μάρκος Σωμαρίπας-Χρονόπουλος

Παραγωγή: Στέγη Ιδρύματος Ωνάση